ေလာကမွာ ႏြားေတြမ်ားတယ္၊
ေရာမမွာ တေရာထိုးခဲ့တဲ့ ေကာင္ေလးက
သမိုင္းမွာ မရွိႏိုင္ေတာ့ဘူး။
အားလံုးဟာ ကိုယ့္သမိုင္းကိုယ္ေရးခဲ့တာပဲ၊
ဒါေပမဲ့
မိုးခါးေရေသာက္ခဲ့တဲ့ ပညာရွိေတြမ်ားတယ္။
အခုေျပာခဲ့တာေတြ မင္းမယံုဘူးလား???
ကိုယ့္ဟာကိုယ္ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး၊
ကိုယ့္အဆိပ္နဲ႔ကိုယ္ မိေနတဲ့လူခ်ည္းပဲ။
သူတို႔ကို အျပစ္မတင္ပါနဲ႔ ေကာင္ေလးရယ္…
မင္းကိုယ္မင္းလည္း ျပန္ၾကည့္ပါဦး၊
မင္းအဆိပ္ေတြနဲ႔မင္း ပုပ္သိုးလို႔။
ရင္မင္းသစ္
၂၈ ၊ ၄ ၊ ၂၀၀၇
“ကၽြန္ေတာ္ မွာ ရွိတဲ့အရာေတြ နဲ႕ မရွိတဲ့အရာေတြအေၾကာင္းကုိ စဥ္းစားမိရာကေန ေရးလုိက္မိတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ”
ကဗ်ာဆရာ စိုးေဝက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူငယ္အႏုပညာရွင္မ်ားအဖြဲ႕ကို ေျပာသြားတဲ့ စကားေလးပါ။ သူက သူ႔ဗ်ာမွာ သူ႔ဆီမွာမရွိတဲ့အရာေတြနဲ႔ ရွိတဲ့အရာေတြကို ခ်ေရးျပသြားတယ္။ ေခတ္ေပၚကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။ ခံစားၾကည့္ၾကပါဦး… ရင္ထဲမွာရွိတဲ့အတိုင္း မွတ္ခ်က္ေပးလို႔ရပါတယ္…
ဒြိေလာက
|
|
လြမ္းလိုက္တာ… တစ္ေန႔ ၂၄ နာရီဟာ ငါ့အတြက္ေတာ့ ၂၄ ကမၻာမ်ားလား ဟန္ေဆာင္အျပံဳးေတြနဲ႔ တစ္ေနကုန္ဟန္လုပ္ေနတဲ့ ဒီမ်က္ႏွာဟာ တစ္ေန႔တာကုန္ဆံုးျခင္းရဲ႕ နားခိုရာအိပ္စက္ျခင္းမွာေတာ့ ေခ်ာက္ကမ္းပါးအျပည့္ေလာက္နီးနီးရွိတဲ့ အလြမ္းမ်က္ရည္ေတြနဲ႔ေပါ့ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ငါဟာ Romeo နဲ႔ Juliet တို႔ရဲ႕ အလြမ္းဇာတ္ကို ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ၿပီေပါ့ လြမ္းလိုက္တာ… ငါ ဘယ္သူ႔ဆီက ဘယ္တုန္းကမွမရခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕ ဂရုစိုက္မႈနဲ႔ အၾကင္နာ သူ႔ရဲ႕ တန္ဖိုးထားမႈနဲ႔ ျမတ္ႏိုးမႈ သူ႔ရဲ႕ မႏူးညံ့ေပမဲ့ ႏွစ္သိမ့္ႏိုင္တဲ့ လက္တစ္စံုနဲ႔ Jell မလိမ္းထားတဲ့ ဆံပင္ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးေတြ ငါ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ တိတ္တခိုးေပးခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕ ႏူးညံ့တဲ့အနမ္း လြမ္းလိုက္တာ… မင္းကမသိေပမဲ့ မင္းရဲ႕အသံကို ငါနားေထာင္ခဲ့တာ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္းမွန္းမသိ မင္းကမသိေပမဲ့ မင္းရဲ႕ Blog ေတြကို ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် Internet ေပၚတက္ၾကည့္မိတာ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္မွန္းမသိ မင္းကမသိေပမဲ့ မင္းဓာတ္ပံုေလးေတြကို လူလစ္တုန္းၾကည့္ၿပီး ခိုးနမ္းခဲ့တာ ငါ့အျပင္ ဘယ္သူမွမသိ မင္းကမသိေပမဲ့ ဘုရားမွာ မင္းနဲ႔ဆံုဖို႔ ဆုေတာင္းရတာ မင္းၾကားရင္ အျမင္ေတာင္ကတ္ေလာက္တယ္ မင္းကမသိေပမဲ့ ၾကယ္ေႂကြခ်ိန္မွာ ဆုေတာင္းလိုက္တာ… မင္းနဲ႔တစ္ေန႔ ဆံုဆည္းဖို႔ပါ စာႂကြင္း ခ်စ္သူကေတာ့ ယံုဖို႔ေနေနသာသာ ကြယ္ရာမွာေတာင္ ႀကိတ္ေလွာင္ခ်င္ေလွင္ေနဦးမွာ…
ဝိုင္
၂၀ ၊ ၄ ၊ ၂၀၀၇
တခါတေလက်ေတာ့လည္း
အတိတ္ကိုျပန္ျပန္ေတြးရတာ သိပ္အရသာရွိတာပဲ။
ဒါေၾကာင့္လည္း စျမံဳ႕ျပန္တယ္ဆိုတဲ့စကား ေပၚလာတာျဖစ္မယ္။
ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ…
သစ္ပင္သစ္ရြက္ေတြ စိမ္းစိုေနတာနဲ႕၊ ေျခာက္ေသြ႔ေနတာ
အသင္! ဘယ္ဟာႀကိဳက္သလဲလို႔ ေမးလာရင္
အားလံုးပဲ စိမ္းစိုေနၾကမွာပါ။
ဒါေပမဲ့…
ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့သစ္ပင္ကေတာ့ ေစာေစာစီးစီးပဲေျခာက္ေသြ႔ခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ အဆိပ္ရွိတဲ့ေလကို ရွဴခဲ့မိတာဘဲ…
အဲဒီ့လိုေျပာမယ္ဆိုရင္
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဆင္ေျခဆင္လက္ေတာ္ေတာ္မ်ားတာဘဲ
မဟုတ္ဘူး!
ကၽြန္ေတာ္ဟာ အယူတိမ္းလို႔ နတ္စိမ္းျဖစ္ခဲ့တာပါ။
တကယ္ေတာ့…
သိသိခ်င္းပဲ ကၽြန္ေတာ္ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။
တကယ္ကိုပါပဲ
ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္တႊင္းမွာရွိတဲ့ Real Time Editing စနစ္က ပ်က္စီးေနခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
ရင္မင္း
၂၆ ၊ ၁ ၊ ၂၀၀၇
ဒီေန႔ ဝတၳဳတိုတစ္ပုဒ္ကို ေရးမယ္လို႔ စိတ္ကူးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္ကစေရးရမလဲလို႔ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ခင္ ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိေတြးရာေရးခ်ဖို႔ဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔စိတ္ဆိုးမယ္ဆိုေပမဲ့ အေသအခ်ာမသိရခင္ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က ဘာဆင္ေျခမွမေပးႏိုင္တဲ့အတြက္ ခင္ဗ်ားတို႔ မယံုၾကည္ရာေရာက္ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ကိုယ္ယံုၾကည္႕ရာ ကိုယ္လုပ္ဖို႔ ဝါသနာထံုတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခြင့္လႊတ္ႏို္င္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ ခြင့္မလႊတ္လည္း ေရးခ်င္ရာေရးမဲ့ အေၾကာင္း တင္ႀကိဳေျပာၾကားထားခဲ့ပါသည္။
သတင္းအစံုအလင္မွာ ေခြးႏွစ္ေကာင္ကိုက္ျခင္းသည္ သမိုင္းမျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့၊ ေခြးႏွစ္ ေကာင္ကိုက္ရသည့္အေၾကာင္းသည္ သမိုင္းျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က အခိုင္အမာ ေျပာဆိုခဲ့ေသာ္လည္း ခင္ဗ်ားတို႔ဘက္က မယံုၾကည္လွ်င္ ဘာမွ ေျပာစရာမရွိပါ။ သို႔ေပမဲ့ ေခြးႏွစ္ေကာင္ကိုက္ျခင္းမွာ ဘာမွမျဖစ္ေသာ္လည္း ေခြးကဲ့သို႔ လူႏွစ္ေကာင္ကိုက္ျခင္း မွာ လူအမ်ား ဒုကၡေရာက္ႏိုင္သည္ရွိရာ၊ သင္တို႔မယံုၾကည္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က သက္ေသ ထုတ္မျပႏိုင္ေသာ္လည္း လူအမ်ားေရွ႕မွာ မိေက်ာင္းမင္း ေရခင္းမျပခ်င္ရာ၊ သင္တို႔ဘက္မွ မယံုၾကည္လွ်င္ ေဂ်ာ့ဒဗလ်ဴဘုရွ္ႏွင့္ ဆက္ဒမ္ဟူစိန္ဟူသည့္ ေခြးႏွစ္ေကာင္ကိုက္ျခင္းေၾကာင့္ လူအမ်ားဒုကၡေရာက္ရေၾကာင္းကို သင္တို႔ေရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ေရာ သိႏွင့္ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က သိႏွင့္သလို၊ သင္တို႔ဘက္ကလည္း လက္ခံၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ေရာ၊ သင္တို႔အားလံုးေရာ သေဘာေပါက္ၿပီးျဖစ္ေပလိမ့္မည္။
ေလာက၌ လူတို႔သည္ အသိဉာဏ္မဲ့လွ်င္ ေခြးထက္အသိဉာဏ္မဲ့ေၾကာင္း ပညာ မတတ္သည့္ ကၽြန္ေတာ့္အေမသည္ ေကာင္းေကာင္းသိေသာ္လည္း သင္တို႔သိဖို႔ရာ ကၽြန္ေတာ့္ ဘက္က အာမမခံႏိုင္သလို ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္ သိသည္လား၊ မသိသည္လား မေဝခြဲႏိုင္ေၾကာင္း ဘြဲ႔ေတြရၿပီး ပညာမ်ားစြာတတ္သည့္ ကၽြန္ေတာ္က ေၿပာမည္ဆိုလွ်င္ သင္တို႔ ဘာေျပာမည္လဲ ကၽြန္ေတာ္ မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ပါ။ ဒီေနရာတြင္ သင္တို႔ေရာ ကၽြန္ေတာ္ေရာ ဆက္ေဆြးေႏြးမည္ဆိုလွ်င္ လက္ရွိပညာေရးအသိေဗဒအေဆာက္ အဦးမွစ၍ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားအထိပါ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးသြားႏိုင္ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က ေျပာခ်င္ သည္မွာ ပညာေရးအေၾကာင္းမဟုတ္ဘဲ ေခြးႏွစ္ေကာင္ကိုက္ျခင္းအေၾကာင္း ျဖစ္ေနျပန္ရာ ထိုအေၾကာင္းကို ဒီေနရာတြင္ရပ္ထား၍ သင္တို႔ဘက္မွ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးခ်င္ သည္ဆိုလွ်င္ ေနာင္အခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေဆြးေႏြးႏိုင္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကေျပာလွ်င္ သင္တို႔မည္ သို႔ျဖစ္မည္မသိေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္က ေျပာခဲ့ၿပီးျဖစ္ေလသည္။
အဓိက ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္သည္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရပ္ကြက္၌ ေခြးႏွစ္ေကာင္ကိုက္သြား ျခင္းသည္ မည္သို႔မွ် မျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း၊ ထိုေခြးႏွစ္ေကာင္ကိုက္ရသည့္ အေၾကာင္းရင္းအေပၚ တစ္ရပ္ကြက္လံုး အာရံုမရေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ သမိုင္းတြင္သြားျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ရာ ေခြးႏွစ္ေကာင္ကိုက္သည္ကို ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ေျပာသလိုျဖစ္ေနမည္စိုး၍ မေျပာဘဲေန ခ်င္ေပမဲ့ မေျပာလွ်င္မေနႏိုင္၍ ေျပာျခင္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာလွ်င္ သင္တို႔မည္သို႔ထင္မည္မသိ ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က ေျပာခဲ့ၿပီးျဖစ္ေလသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ထိုေခြးႏွစ္ေကာင္ ကိုက္ျခင္းသည္ မည္သို႔စကိုက္သည္ မသိေသာ္လည္း ထိုေခြးႏွစ္ေကာင္ကိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ရပ္ကြက္လူႀကီးမ်ားပါမက်န္ ထိုေခြးႏွစ္ေကာင္၏ ပိုင္ရွင္မ်ားႏွင့္လက္သင့္သည္ ရပ္ကြက္ သားမ်ားမွာလည္း သူ႔ဘက္ကိုယ့္ဘက္ႏွင့္ အံုးအံုးကၽြတ္ကၽြတ္ မတည့္ျဖစ္ကုန္ၾကရာ ကၽြန္ေတာ့္အား ဇာခ်ဲ႕ေျပာသည္ဟုထင္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္က မည္သို႔မွ်ျပန္ေျပာမည္မဟုတ္ေသာ္ လည္း သင္တို႔မယံုၾကည္လွ်င္ သင္တို႔အပိုင္းျဖစ္ရာ ထိုကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္မွ ဘာမွေျပာစရာမရွိေတာ့ဟု ေျပာခ်င္ပါသည္။
သို႔ေသာ္လည္း လူဆိုသည္မွာ ကိုယ္လုပ္ခဲ့သည့္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပန္စဥ္းစားသည့္ ဓေလ့မရွိသေလာက္နည္းပါးခဲ့ေသာ္လည္း၊ အကယ္၍ ျပန္စဥ္းစားခဲ့ေသာ္ ကိုယ့္သမိုင္းကို ရဲရဲေရးဖို႔သတၱိမရွိေၾကာင္း သင္တို႔ေရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ေရာ ေခါင္းၿငိမ့္ဖို႔ရာ ေသြးမရွိေၾကာင္း သင္တို႔ေရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ေရာ နားလည္ေနလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။ တကယ္ေတာ့ သစၥာနီေျပာခဲ့သလို ေနာဧသေဘၤာသည္ မေန႔ညက နစ္ျမဳပ္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါသည္။
ရင္မင္းသစ္
၂၄ ၊ ၄ ၊ ၂၀၀၇
M Y Artists အထုပၸတၱိ
- M Y Artists
- ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္ပိုင္စာၾကည့္တိုက္ကေလးတစ္ခု ဖန္တီးခ်င္တာၾကာၿပီ။ အဲဒီ့ကိစၥကို တကၠသိုလ္တက္ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ တိုင္ပင္တယ္။ သူလဲ လုပ္ခ်င္တယ္… ဒါေပမဲ့ အေျခအေန မေပးဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဒီ Blog ေလးကို ပထမအဆင့္အေနနဲ႔ ဖန္တီးခဲ့တာပါ။
