Showing posts with label စိုးေဝ. Show all posts

အားနာမႈ

တစ္ခါက

အားနာမႈတစ္ခု ရွိတယ္တဲ့

လုိက္ေလ်ာမႈကုိ အားနာတတ္တယ္

ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈကုိလဲ အားနာတတ္တယ္

အလုိက္မသိတတ္မွာကို အားနာတတ္တယ္

တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္ရမွာကုိ အားနာတတ္တယ္

ယုတ္မာရမွာကုိ အားနာတတ္တယ္

ရုိင္းစုိင္းရမွာကုိ အားနာတတ္တယ္

သေဘာထားေသးရမွာကုိ အားနာတတ္တယ္

အခြင့္အေရးယူရမွာကုိ အားနာတတ္တယ္

ယုံၾကည္မႈကုိလဲ အားနာတတ္တယ္

စကားေျပာရမွာကုိ အားနာတတ္တယ္

အားနာရမွာကုိ အားနာတတ္တယ္

ဒီလုိနဲ႔ပဲ….

လူေတြရဲ႕ အျမင္မွာ

သူဟာ…………..

အပယ္ခံ ျဖစ္လာတယ္

ရုိင္းစုိင္းလာတယ္

အလုိက္မသိ လာတယ္

တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္လာတယ္

ယုတ္မာလာတယ္

သေဘာထားေသးလာတယ္

အခြင့္အေရးေတြ ေတာင္းဆုိလာတယ္

စကားမေျပာတတ္သူျဖစ္လာတယ္

ယုံၾကည္မႈကင္းမဲ့လာတယ္

တစ္ကယ္ေတာ့လည္း…..

ကုိယ့္သမုိင္း ကုိယ္ေရးတဲ့ေခတ္ၾကီးမွာ

သူဟာ..

ကုိယ့္အျမီးကုိ ကုိယ္ျပန္ျမဳိမိတဲ့

ေျမြေပြးတစ္ေကာင္ပါပဲ…..။

စိုးေဝ

၉ ၊ ၅ ၊ ၂၀၀၇

ဆက္ဖတ္ရန္...

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

တစ္ခါေလာက္

ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္
ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ေပါ့ေလ…
ဘ၀မွာ
တစ္ခါေလာက္
ေအာင္ျမင္ခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
ကလဲ့စားေခ်ခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
ခ်စ္သူကုိ ေရႊေပၚျမတင္ ထားခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
စိတ္ယုတ္မာတရား ေမြးခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
သိဒိၵတၱလုိ ထုိးထြင္းဥာဏ္မ်ဳိးလုိခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
ရန္သူေတြအေပၚ အႏုိင္လုိခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
မိသားစုကုိ စိတ္ခ်မ္းသာေစခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
နီရုိးဘုရင္လုိ တေယာထုိးၾကည့္ခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
ေ၀ႆႏာၱရာဘုရင္ၾကီးလုိ ခ်မ္းသာခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
နယူတန္လုိ ပန္းသီးေၾကြက်တာျမင္ခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
မုဆုိးကုိ လုိက္တဲ့
သားေကာင္တစ္ေကာင္ ျဖစ္ခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
မူးယစ္ေဆးသုံးခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
ပါးစပ္ေလးတစ္စုံကုိိ ရင္းျပီး
လူတြင္က်ယ္ျဖစ္ခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္ၾကည့္ခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
ကုေဋရွစ္ဆယ္သူေဌးသားလုိ
ဘ၀ပ်က္ၾကည့္ခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
ပင္လယ္လုိ ေပါေလာေမ်ာေနခ်င္မိတယ္
တစ္ခါေလာက္
၀ိပႆနာတရား က်င့္ခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
ေရမေရာတဲ့
ေစတနာျပစ္ျပစ္တစ္ခြက္ေလာက္ ေသာက္ခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္
ေျမြေပြးတစ္ေကာင္ရဲ႔
အဆိပ္ကုိ ေသာက္သုံးခ်င္တယ္
တစ္ခါေလာက္……………
တစ္ခါေလာက္……….
တစ္ခါေလာက္……….
ခုေတာ့…..
ငါ့မွာ ဖီးနစ္(စ္)ငွက္တစ္ေကာင္လုိ
ကုိယ့္ကုိကုိယ္ မီးျပန္ရႈိ႔ေနရတယ္…॥။ ။


စိုးေဝ

ဆက္ဖတ္ရန္...

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

ဒြိေလာက

“ကၽြန္ေတာ္ မွာ ရွိတဲ့အရာေတြ နဲ႕ မရွိတဲ့အရာေတြအေၾကာင္းကုိ စဥ္းစားမိရာကေန ေရးလုိက္မိတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ”
ကဗ်ာဆရာ စိုးေဝက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူငယ္အႏုပညာရွင္မ်ားအဖြဲ႕ကို ေျပာသြားတဲ့ စကားေလးပါ။ သူက သူ႔ဗ်ာမွာ သူ႔ဆီမွာမရွိတဲ့အရာေတြနဲ႔ ရွိတဲ့အရာေတြကို ခ်ေရးျပသြားတယ္။ ေခတ္ေပၚကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။ ခံစားၾကည့္ၾကပါဦး… ရင္ထဲမွာရွိတဲ့အတိုင္း မွတ္ခ်က္ေပးလို႔ရပါတယ္…

ဒြိေလာက










ကၽြန္ေတာ္တြင္

အသုံးျပဳရန္

ေရလုိက္ငါးလုိက္ဝါဒ
မရွိပါ…

“ဇာတ္လုိက္မင္းသား“မ်ား၏

အရည္အခ်င္းနွင့္
ပုိင္ဆုိင္မွဳမ်ား မရွိပါ…

ေရခဲစိမ္ထားေသာ

အာဃာတသံဘူးမ်ား
မရွိပါ…

လုိသလုိ
ေျပာင္းလဲတပ္ဆင္ရန္

မ်က္နွာဖုံး
အတုမ်ား မရွိပါ…

ေဒးကာနက္ဂ်ီ၏

စာအုပ္မ်ား မရွိပါ…

မနာလုိမွ
တံဆိပ္ကပ္ထားသည့္

ဘီယာဘူးခံြမ်ား
မရွိပါ…

”ငါ့စကား
ႏြားရ”
ေျပာရန္

ပါးစပ္တစ္စုံ
မရွိပါ…

မုိက္ဒက္ဘုရင္၏

လက္ေခ်ာင္းမ်ား
မရွိပါ…

“ငါသိ
ငါတတ္”
ဆုိသည့္

စကားလုံးမ်ား
မရွိပါ…

အဏုျမဴဗုံးမ်ား
မရွိပါ…

မိတ္ေဆြျဖစ္ရန္

သူငယ္ခ်င္းေကာင္း
မရွိပါ…

ေကာင္မေလးမ်ား
နွစ္သက္တတ္သည့္


ကားလွလွေလးမ်ားနွင့္

ကားလွလွေလးမ်ား
နွစ္သက္တတ္သည့္

ေငြစကၠဴမ်ား မရွိပါ…

စူဠသုဘဒၵါ၏

အင္ၾကင္းပန္းမ်ား
မရွိပါ…

ေမရီအင္တြိန္းနက္၏

ကိတ္မုန္႔တစ္လုံး
မရွိပါ…။


 

 


ကၽြန္ေတာ္တြင္

ေရခဲရုိက္ထားသည့္

အတၱအနည္းအက်ဥ္း ရွိသည္…

ကၽြန္ေတာ္သည္

ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံေပးမည့္

မွတ္ပုံတင္ကဒ္ျပားတစ္ခု ရွိသည္…

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္၏

ကဗ်ာေပါင္းခ်ဳပ္တစ္အုပ္ ရွိသည္…

ပြက္ပြက္ဆူေနသည့္

ေခါင္းမာမွဳ တစ္ခ်ဳိ႕ ရွိသည္…

ေဆးရည္စိမ္ထားသည့္

ဗန္ဂုိး၏ နားရြက္ျပတ္တစ္ခုရွိသည္…

လူအမ်ား၏

အထင္အျမင္ေသးမွု ရွိသည္…

ငွားထားသည့္ သစၥာနီ၏

နားမလည္ဘူး အက်ၤၤ ီတစ္ထည္ရွိသည္…

လူတစ္ခ်ဳိ႔၏

ရန္ေစာင္တုိက္ခုိက္မွဳ ရွိသည္...

ရပ္ေနသည့္

နာရီတစ္လုံး ရွိသည္…

ျပဇာတ္မဆန္သည့္


အသည္းကဲြျပဇာတ္ တစ္ပုဒ္ ရွိသည္…

အထီးက်န္ျခင္း

အေျမာက္အျမား ရွိသည္…

ငါးစာတပ္ဖုိ႕ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့သည့္

ငါးမ်ွားခ်ိတ္တစ္ေခ်ာင္း ရွိသည္….
Kurt Cobain ထံမွ ရသည့္

စီးကရက္ေျခာက္လိပ္ ႏွင့္

အခ်ဳိရည္တစ္လုံး ရွိသည္…။


 

ဆက္ဖတ္ရန္...

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.