ဘဝတြင္ အေပါ့ပါးဆံုးျဖတ္သန္းႏိုင္ဖို႔ရာ
မည္သည့္အရာမ်ား အခ်ိဳးက်ေပါင္းစပ္ပါဝင္ရမည္နည္း???
ထိုေမးခြန္းမ်ိဳးသည္
အဆိပ္တက္ဦးေႏွာက္ပိုင္ရွင္မ်ားအတြက္သာ
လြယ္လင့္တကူ ေျဖဆိုႏိုင္လိမ့္မည္။
သင္ဖတ္ေနေသာအရာသည္
အေတြးအေခၚစာတမ္းတစ္ေစာင္ မဟုတ္ေပ...
ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္
တာေဝးအေျပးသမားမ်ား မဟုတ္ေပ!!!
တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ပန္းတိုင္တူႏိုင္ေသာ္လည္း
ေလွ်ာက္လမ္းမ်ား တူစရာမလို၊
အေၾကာင္းတရားမွာ “လူ” ဟူေသာ ေဝါဟာရသည္
စက္ရံု၏ထုတ္ကုန္မ်ားအား ရည္ၫႊန္းထားျခင္းမဟုတ္။
ယခုကဲ့သို႔
ေကာက္ခ်က္ခ်မည္ ဆိုပါစို႔!!!
“လူ” တစ္ေယာက္အား အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုလွ်င္
ႏွလံုးရည္ျပည့္ဝေသာ တိရစာၦန္ျဖစ္သင့္သည္။
ရင္မင္းသစ္
၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ၊ ၂၇ ရက္
ေနၫိုခ်ိန္
အမ်ိဳးအစား း စပ္ထည္
အသံုးျပဳသည့္ပစၥည္း း Watercolor,
Dark Stroks, Wind
ငါ့အျမင္အာရံု ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့သည္ရွိေသာ္
ေနမင္းႀကီးကို တမ္းတတိုင္းမွာ
ငါ့ရဲ႕ေနမင္း မင္းရဲ႕အလင္းသာ
ျမင္ႏိုင္စြမ္းကို ေပးပါေစ...
ငါ့အၾကားအာရံု ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့သည္ရွိေသာ္
သံစဥ္ဂီတ လြမ္းဆြတ္တိုင္းမွာ
ငါ့ရဲ႕ဂီတ မင္းအသံမ်ားသာ
ၾကားႏိုင္စြမ္းကို ေပးပါေစ...
ငါ့ဥယ်ာဥ္တစ္ခုလံုး အဆိပ္တို႕ႏွင့္ ဖုံးလႊမ္းသြားခဲ့သည္ရွိေသာ္
မင္းရဲ႕ရနံ႔ စူးရွရွသာ
အဆိပ္တို႕ကို ျပယ္ပါေစ...
ေန႕ေန႕ညည သတိရလဲ
အတၱေခၚရာ ပါသြားမိေတာ့
မေပ်ာ္လဲ ေပ်ာ္ရေတာ့မယ့္ ဘဝမွာ
ဘယ္သူ႕ဘယ္သူမွ အျပစ္မတင္
ျဖစ္ခ်င္တာေတြမျဖစ္မွေတာ့
သံသရာဝဋ္ေၾကြး ဤမွ်ႏွင့္သာ ၿပီးပါေစဆုေတာင္းရင္း
ငါ့ခ်စ္ျခင္းဟာ
မင္းနဲ႕က်မွ ဆံုဆည္းခြင့္ရခဲ့တယ္ဆိုရင္
ေသဆံုးသည္အထိ ဆံုဆည္းႏိုင္သြားပါရေစ ခ်စ္သူ……
ဝိုင္
၂၂-၀၅-၂၀၀၇
***Andy Warhol***
ေကာင္းကင္ခုႏွစ္ထပ္က အလြမ္းေတြ
မင္းရင္ကို စိုစြတ္ပါေစ…
ဘဝမွာ ခရီးေပါင္းမ်ားစြာႏွင္တဲ့အခါ
လိုရမယ္ရ ငါ့ႏွလံုးသားေလး ေဆာင္သြားပါေလ၊
ဘယ္ေနရာမွ သံုးမရေတာင္
ေျမာင္းဆိုးေတြ ျဖတ္ဖို႔လိုတဲ့အခါ
သူ႔ကို နင္းၿပီးသြားႏိုင္ပါေစ…
ညီေလးရယ္…
အိပ္မက္ေတြ အမ်ားႀကီး မက္မေနပါနဲ႔၊
စိတ္နဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ မကပ္တဲ့အခါ
ငါ့ကို သတိရေနပါေစ…
ရင္မင္းသစ္
ဇြန္လ၊ ၈ ရက္၊ ၂၀၀ရ ခုႏွစ္
Cracked Mirror
Nay Myo Say
ဘဝတြင္ အိပ္မက္ေပါင္းမ်ားစြာ မက္ခဲ့ဖူးသည္။ သင္ ဘာကို ယံုၾကည္ပါသလဲ??? သင္ ယံုၾကည္သည့္အရာမ်ား သင့္ဘဝတြင္ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ ဖူးသလား??? ကၽြႏု္ပ္ ေမးခဲ့တာ မ်ားသြားၿပီ။ တကယ္ေတာ့ ဘုရားသခင္ ဆိုသူမွာ ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္ လူတစ္ေယာက္သာ…
ငါ ဘာေတြ ေျပာေနမိပါလိမ့္။
ႏွစ္ေပါင္မ်ားစြာ ေက်ာ္လြန္ၿပီးသည့္အခါ သံေယာဇဥ္မ်ားသည္ ေညာင္ျမစ္မ်ားကဲ့သို႔ တုတ္ခိုင္ခဲ့ေလၿပီ။ အလြမ္းမ်ားသည္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဖြဲမီးကဲ့သို႔ တဖြားဖြား(တစ္ဖြားဖြား ေရးမွမွန္မည္။) ေလာင္ကၽြမ္း၏။ ငါ ဘာေတြ ေျပာေနမိျပန္ၿပီလဲ??? တကယ္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝ ေျပာင္းလဲျခင္း တြင္ အခ်ိန္မ်ားစြာ မလိုပါ။ ေျပာင္းလဲပစ္လိုက္ဖို႔သာ လိုပါသည္။
သတိ။ ။ သင္ ယခုဖတ္ေနသည့္စာသည္ တက္က်မ္း မဟုတ္။
ေရခံေျမခံေကာင္းေသာ အလြမ္းမ်ားသည္ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးရဲ႕
အေမ့အိမ္အိုေရွ့တြင္ တစ္ရစ္ဝဲဝဲ။ ဘဝတြင္ အရာေပါင္းမ်ားစြာသည္ ျဖစ္ခ်င္ သည္မ်ားကို ေက်ာ္လြန္၍ ျဖစ္ခဲ့ေလၿပီ။ ကဗ်ာဆရာ၊ ကြန္ပ်ဴတာပညာရွင္၊ အဆိုေတာ္၊ ရုပ္ရွင္မင္းသား၊ စာအုပ္တိုက္ပိုင္ရွင္၊ ကုမၸဏီပိုင္ရွင္၊ မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ၊ အရာရာသည္ အကယ္ဒမီႏွင့္လြဲေသာ မင္းသမီးတစ္ေယာက္၏ ေၾကကြဲျခင္းကို ေက်ာ္လြန္ခဲ့ေလၿပီ။ ကဲ! ထားပါေတာ့… အိပ္မက္ေတြလြယ္၍ ေမြးခဲ့ေသာ ဘဝသည္လည္း ေရစုန္မွာေမ်ာေသာ အမႈိက္စကဲ့သို႔ ေဝး၍ေဝး၍ သြားခဲ့ေလၿပီ။
အေမ့အိမ္အိုေလးကို လြမ္းတဲ့စိတ္မ်ားက အေၾကာအခ်င္မ်ား ထိေအာင္ စိမ့္လို႔။ “ေမေမရယ္… ေမေမဆံုးမတဲ့ စကားေတြ တစ္ခါမ်ားျဖင့္ ျပန္ၾကားခ်င္စမ္းရဲ႕…” အလြမ္းရဲ႕ သံလိုက္အိမ္ေျမွာင္မ်ားသည္ ၿမိဳ႕ငယ္ေလး ရဲ႕ အေမ့အိမ္နားသို႔ တဝဲလည္လည္။ တစ္ခ်ိဳ႕လူမ်ားသည္ ဘဝတြင္ ယံုၾကည္ ခ်က္အတြက္ အသက္စြန္႔ခဲ့ၾက၏။ ငါ့မွာေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္အတြက္ အေမ့ ရင္ခြင္ကို စြန္႔ခဲ့ေပါ့။ သူတို႔အားလံုးသည္ ငါ့ထက္ ကံေကာင္းၾက၏။ သင္၊ ျဖတ္မေမးပါႏွင့္။ အသက္စြန္႔ၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ သင္ ဘာသိႏိုင္ေတာ့ မည္နည္း။ ကၽြႏု္ပ္မွာေတာ့ အလြမ္းေတြကို ပိုးေမြးသလိုေမြး၊ ေပါက္ၿပဲေနတဲ့ ရင္ဘတ္ကို အလြမ္းေတြနဲ႔သိပ္၊ ေဟာဒီ့ ဘယ္ဘက္ရင္အံုတစ္ခုလံုး အလြမ္း ေတြနဲ႔ ယားယံလို႔ေပါ့…
ေမေမရယ္… ေမေမ့သားက ဘဝမွာ လူဆိုးတစ္ေယာက္ ပဲျဖစ္ခဲ့တာပါ။ လူမိုက္တစ္ေယာက္ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ကၽြႏု္္ပ္ဘက္က ယံုၾကည္ ထားသည္မွာ သမိုင္းတြင္ ေအာက္တန္းက်သည့္ ကိစၥမ်ားကို လူမိုက္မ်ား သာလုပ္သည္ျဖစ္ရာ ကၽြႏု္ပ္မွာ လူဆိုးတစ္ေယာက္ မဟုတ္တန္ရာ ခံယူထား ရာ ကၽြႏု္ပ္ဘက္က ခံယူခ်က္သာျဖစ္၍ သင့္ဘက္က မည္သို႔ခံယူမည္ မသိ ေသာ္လည္း လူတစ္ေယာက္ဘဝတြင္ ကိုယ္ပိုင္ခံယူခ်က္ရွိသည္ျဖစ္ရာ သင္တို႔ဘက္က မွားသည္ဟု ထင္ေသာ္လည္း ကၽြႏု္ပ္မွာ မည္သို႔မွ် မတတ္ ႏိုင္။ ကၽြႏု္ပ္ ေျပာတာ မ်ားသြားၿပီ။ ထားပါေတာ့။ ငါးဟင္း စားရသည့္အခါတိုင္း ေမေမ့ကို လြမ္းသည္။ အမွားလုပ္မိသည့္အခါတိုင္း ေမေမ့ကိုလြမ္းသည္။ ေသခ်ာသည္တစ္ခုမွာ၊ သင္တို႔အားလံုး၊ ကၽြႏု္ပ္ကို၊ ေတာ္လွန္ေရးသမား ဟုျမင္ပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ဘဝတြင္ ေတာ္လွန္ေနရ သည္က မ်ားေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ေမေမ့ရဲ႕ ဆံုးမစကားေတြ တစ္ခါ ေလာက္ျဖင့္ ျပန္ၾကားခ်င္စမ္းရဲ႕။
ေမေမသည္ အရက္ေသာက္လွ်င္ မႀကိဳက္၊ ေဆးလိပ္ေသာက္ လွ်င္ မႀကိဳက္၊ ေကာင္မေလးေတြဆီက ဖုန္းလာလွ်င္ မႀကိဳက္၊ ဝတၳဳစာအုပ္ ဖတ္လွ်င္ မႀကိဳက္။ အခုအခ်ိန္ ေမေမႏွင့္ ျပန္ေတြ႔ရမည္ဆိုပါက ထိုအားလံုး ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ လဲႏိုင္သည္။ အခုေတာ့ အရာရာဟာ မႈန္ဝါးလို႔…
တကယ္ေတာ့…
ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ေကာင္းကင္ေပ်ာက္ေနတဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္ပါ၊
အလြမ္းေတြ အေတာင္ေညာင္းေတာ့
ဘယ္ကမ္းမွာ နားရမလဲ???
မရမ္းကုန္းတြင္ အရူးတစ္ေယာက္ရွိသည္။ လမ္းတကာ။ လွည့္ ၍၊ ေတာင္းစားေန၏၊ သူ႔ကိုေတြ႔လွ်င္၊ သင္တို႔၊ မုန္႔ဖိုး၊ မေပးပါႏွင့္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူ ဘယ္ေတာ့မွ ယူမည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ သည္။ လူေတြ႔တိုင္း သူေတာင္းေသာ စကားတစ္ခြန္းရွိသည္။
“ေမေမေကာ… ကၽြန္ေတာ့္ေမေမကို ရွာေပးၾကပါခင္ဗ်ာ…”။
ရင္မင္းသစ္
ဇြန္လ၊ ၈ ရက္၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္
သူ႔က်ေတာ့ အရာရာကို အလိုက္သိစြာ မ်ိဳသိပ္ႏိုင္တဲ့ သူရဲေကာင္းတဲ့
ဒါဆို ငါကသာ သူ႔မ်ိဳသိပ္မႈေတြကို သည္းမခံႏိုင္ခဲ့တဲ့ အျပစ္ရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္လားကြယ္
မွန္တာေျပာရရင္ တကယ္ေတာ့ ငါဟာ ပြင့္လင္းရိုးသားခဲ့တာပါ…
တည္ၿငိမ္ေနတဲ့ ေရျပင္ကိုမွ ခဲနဲ႔ ပစ္တယ္တဲ့… သူကဆိုတယ္
ဒီလိုဆိုေတာ့ ငါက သူ႔ဘဝကို ဒုတိရမၸိ ဖ်က္ဆီးလိုက္မိျပန္ၿပီ…
တကယ္ဆို ငါ့ဘဝေလးကလည္း သူနဲ႔မေတြ႔ခင္တုန္းက ပကတိျဖဴစင္ခဲ့တာပါ…
သူ မ်ိဳသိပ္တန္ဖိုးထားခဲ့တဲ့ အရာတစ္ခုကို ငါကမရမကယူခဲ့တာတဲ့
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ သူဘဲ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲက အရာတစ္ခုကို ခိုးသြားခဲ့ၿပီးေတာ့ကြယ္
အဲဒီ့အခ်ိန္ကစလို႔ ငါဟာ ခ်စ္သူေရွ႕ဒူးေထာက္ အလံျဖဴတစ္လက္ေထာင္ျပခဲ့တာပါ…
တျခားသူေတြက ငါ့ေၾကာင့္ ဒဏ္ရာရခဲ့တယ္ဆိုၿပီး သူ႔ကိုအားေပးေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ
တကယ္တမ္း ဒဏ္ရာရခဲ့တာက ငါျဖစ္ေနမွန္း ငါကိုယ္တိုင္ေတာင္ ေႏွာင္းမွသိရတယ္ဆိုရင္ လြန္မလားကြယ္
သူဟာ အဆိပ္မိေနတဲ့ေႁမြတစ္ေကာင္ဆိုရင္ ငါဟာစေတြ႔တဲ့ေန႔မွာဘဲ
သူမွ်ားေခၚရာေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္ အဆိပ္မွန္းမသိ ၿမိန္ရည္ရွက္ရည္ စားသံုးခဲ့ၿပီး
မင္းဟာ မိုက္ရူးရဲေႁမြပါတစ္ေကာင္ပါလားကြာလို႔ အေျပာခံ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ အဆိပ္ေတြတက္
ေဝဒနာကို လူးလွိမ့္ခံစားရင္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေသဆံုးသြားခဲ့ရတာပါ…
တကယ္တမ္းေတာ့ အဆိပ္မွန္းမသိတာ မဟုတ္ပါဘူး ခ်စ္သူရယ္….
သိရက္နဲ႔ ခ်စ္သူထားခဲ့မွာ ေၾကာက္လြန္းလို႔ ခ်စ္သူ႔အဆိပ္ကို မ်ိဳခ်ခဲ့ရတာပါကြယ္
ငါ့ဘဝရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးခ်စ္သူရယ္…
ဝိုင္
၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၃) ရက္
M Y Artists အထုပၸတၱိ
- M Y Artists
- ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္ပိုင္စာၾကည့္တိုက္ကေလးတစ္ခု ဖန္တီးခ်င္တာၾကာၿပီ။ အဲဒီ့ကိစၥကို တကၠသိုလ္တက္ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ တိုင္ပင္တယ္။ သူလဲ လုပ္ခ်င္တယ္… ဒါေပမဲ့ အေျခအေန မေပးဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဒီ Blog ေလးကို ပထမအဆင့္အေနနဲ႔ ဖန္တီးခဲ့တာပါ။
