အမည္မဲ့ (၂)

မင္းအေၾကာင္းေတြးမိတဲ့အခ်ိန္မွာ
သူတို႔မ်က္လံုးေတြ ဝိုင္းေနလိမ့္မယ္
“နားမလည္ဘူး” က
သူတို႔ရင္ဘတ္ကေန သူတို႔မ်က္လံုးကို ထိုးတက္လို႔၊

အမည္မဲ့ (၂)

မင္းအေၾကာင္းေတြးမိတဲ့အခ်ိန္မွာ
သူတို႔မ်က္လံုးေတြ ဝိုင္းေနလိမ့္မယ္
“နားမလည္ဘူး” က
သူတို႔ရင္ဘတ္ကေန သူတို႔မ်က္လံုးကို ထိုးတက္လို႔၊

"Woman in a box" / 2007
Ref : http://en.artoffer.com/Helene-Lopes-co/Image-Large-View/?imagenr=116789

ဟုတ္တယ္၊
မင္းဟာ လမင္းမိုမိုရဲ႕ဝတၳဳတစ္ပုဒ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး
မင္းရဲ႕အတြင္းသားကို လူၿပိန္းေတြျမည္းရင္ ခါးလိမ့္မယ္…


မင္းအေၾကာင္းကို သူတို႔ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ
ဂ်ိမ္းစ္ဂ်ိဳက္စ္ရဲ႔ဝတၳဳတစ္ပုဒ္ကို ဇာတ္ေၾကာင္းျပန္ေျပာသလို
အစီအစဥ္က်မယ္မဟုတ္ဘူး၊

ဟုတ္တယ္၊
မင္းဟာ ခ်က္ေကာ့ဗ္ရဲ႕ ေသနတ္တစ္လက္မဟုတ္ခဲ့ဘူး
မင္းမွာ မာတိကာမရွိတာ သူတို႔နားလည္ႏိုင္မယ္မဟုတ္ဘူး…

တကယ္ေတာ့
မင္းဟာ ဗဂ်ီေအာင္စိုးရဲ႕
စာမဲ့ကဗ်ာဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးပါကြာ…

တခါတေလ က်ားသစ္တစ္ေကာင္လိုရဲရင့္လို႔ မင္းဟာ
တခါတရံက် မလိုအပ္ပဲေၾကာက္ရြံ႔တတ္တဲ့ ယုန္ငယ္ေလးျဖစ္ေနျပန္ေရာ…

ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာတယ္၊
မင္းဟာ ဒီနားေလးမွာပဲရွိေနသလို
မင္းဟာ ဟိုးအေဝးႀကီးမွာဆိုတာ ေသခ်ာတယ္။ ။

ရင္မင္းသစ္
၁၇ရက္၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၂၀၁၀ခုႏွစ္

ဆက္ဖတ္ရန္...

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

ေရာဂါ (၁)

ဟုတ္တယ္၊
တကယ္ေတာ့ ငါဟာ ဘာမွမဟုတ္ခဲ့ဘူး
ငါဆိုတာ…
ေလအေဝွ႔မွာ
အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းျပတတ္တဲ့ တိမ္လို
နင့္လက္ေဖ်ာက္အတီး ေစာင့္ေနခဲ့ရံုေလးပါပဲ…

ေရာဂါ (၁)

သစၥာနီကေျပာတယ္
အခ်စ္ဆိုတာ ဆပ္ျပာပူေဖာင္းတဲ့
အဲဒီ့ ဆပ္ျပာပူေဖာင္းေလးကို
ငါ ထမ္းထားရတာ ဘယ္ေလာက္ေလးတယ္မွတ္လဲ

ငါ့ရဲ႕ ဆပ္ျပာပူေဖာင္းမေလးေရ...
နင္က ငါ့ကို စြန္လိုျမွားတာသိတယ္
ငါက နင့္ႀကိဳးအတင္းအေလွ်ာ့မွာ
အလိုက္သင့္ ကျပဦးမယ္၊

ငါဆိုတာ...
အႏုျမဴဗံုးကို ကန္႔ကြက္ခဲ့တဲ့သူထဲလဲမပါဘူး
ကမၻာႀကီး စိမ္းလန္းေရး
ႀကိဳးစားတဲ့ အထဲလဲမပါခဲ့ဘူး
တိုင္းျပည္ေကာင္းစားဖို႔
တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့တဲ့ အထဲလဲမပါဘူး၊

ဟုတ္တယ္၊
တကယ္ေတာ့ ငါဟာ ဘာမွမဟုတ္ခဲ့ဘူး
ငါဆိုတာ...
ေလအေဝွ႔မွာ
အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းျပတတ္တဲ့တိမ္လို
နင့္လက္ေဖ်ာက္အတီး ေစာင့္ေနခဲ့ရံုေလးပါပဲ...

ဒါေပမဲ့
အဲဒီ့ေန႔က ငါ့တစ္ကိုယ္စာေလး
မိုးကြက္ရြာသြားတယ္၊
အခုေတာ့...
နင့္လက္အေတာက္မွာ
ျပတ္သြားတဲ့ စြန္ေလးသက္သက္ပဲ...ဒီ့ထက္မပိုေတာ့ဘူး။ ။

ရင္မင္းသစ္
ၾသဂုတ္လ၊၁၁ရက္၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္

ဆက္ဖတ္ရန္...

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

၂၀၁၀ သႀကၤန္

အဲဒါ ဘယ္သူ အဆိပ္ခတ္တာလဲ…
အဲဒါ ဘယ္သူ အဆိပ္ခတ္တာလဲ…
ေဟ့! နာဂစ္ဆိုတဲ့ေကာင္ကို ငါ နားလည္ေပးလို႔ရတယ္ကြ၊
တစ္ႏွစ္လံုးမွ တစ္ခါထဲရယ္ပါ
ေျမြေတြ အေရခြံလဲသလို မြန္းၾကပ္မွဳေတြခြါခ်ေနတာ…



ေတာက္! ရိုင္းလိုက္တာကြာ…
လူတစ္ခ်ိဳ႕က
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေသြးေတြနဲ႔ပက္ၾက
လူတစ္ခ်ိဳ႕က
ေသြးကန္ထဲမွာ ေဘာေလာကူးခတ္လို႔…

အဲဒါ ဘယ္သူ အဆိပ္ခတ္တာလဲ…
အဲဒါ ဘယ္သူ အဆိပ္ခတ္တာလဲ…
ေဟ့! နာဂစ္ဆိုတဲ့ေကာင္ကို ငါ နားလည္ေပးလို႔ရတယ္ကြ၊
တစ္ႏွစ္လံုးမွ တစ္ခါထဲရယ္ပါ
ေျမြေတြ အေရခြံလဲသလို မြန္းၾကပ္မွဳေတြခြါခ်ေနတာ…

ဒီအနီေရာင္ပိေတာက္ပန္းေတြ ဘယ္သူစိုက္တာလဲ…
ေဟ့ ငါ့ႏိုင္ငံေျမၾသဇာ အဲသေလာက္မညံ့ဘူးကြ… နားလည္လား
ဒါ ဘယ္သမိုင္းမွာမွ မရွိခဲ့ဘူး…
ဒါ နီရိုးဘုရင္မီးရွိဳ႕တာထက္ဆိုးတယ္…

အဲဒီ့ေန႔က မင္းအရက္ေသာက္သလို ငါလဲ အရက္ေသာက္ေနခဲ့တယ္…
အဲဒီ့ေန႔က မင္းဟီးဟီးဟားဟားလုပ္သလို ငါလဲ ဟီးဟီးဟားဟား
လုပ္ေနခဲ့တယ္…
ဒါေပမဲ့ အခု ငါတို႔အဲလိုမဟုတ္ဘူး…
မိခင္ရင္ေငြ႔ ေဝးသူမ်ား…
ေက်းဇူးျပဳ၍ ငါးမိန္စ္ၿငိမ္သက္ပါ။ ။

ရင္မင္းသစ္
၁၆ ရက္ ဧၿပီလ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္

၁၅ ရက္ ဧၿပီလ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သႀကၤန္အၾကတ္ေန႔ သို႔

ဆက္ဖတ္ရန္...

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

အမွတ္တရ ကဗ်ာ (၁)

ကိုယ္ဟာ နီရိုးဘုရင္လို
အခ်စ္အတြက္ ရူးရူးမိုက္မိုက္မလုပ္တတ္ဘူး


တစ္ခုခုလိုေနလိမ့္မယ္ဗ်ာ… မေရးတာၾကာေတာ့ ဘာမွန္းကို မသိဘူး… စိတ္ညစ္တယ္…



အမွတ္တရ ကဗ်ာ (၁)


ညဖက္ အိပ္မေပ်ာ္လို႔
ထၾကည့္ခ်င္တာေတာင္
ကၽြဲႏွစ္ေကာင္ခတ္သလို မာနေတြေၾကာင့္
အမွတ္တရေတြ မရွိေတာ့ၿပီ…

ကိုယ္ဟာ နီရိုးဘုရင္လို
အခ်စ္အတြက္ ရူးရူးမိုက္မိုက္မလုပ္တတ္ဘူး
တခုတ္တရေတြကို
ရင္ဘတ္ထဲက ဖြင့္ဖြင့္ဖတ္ရလြန္းလို႔
ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးေတာင္ ရစရာမရွိေတာ့ဘူးကြယ္…

ခက္တယ္
အလြမ္းေတြကို ကဗ်ာေျပာင္းေတာ့
ကဗ်ာဆိုတာႀကီးက မရိုးရွင္းဘူး
စကားလံုးေတြ ခ်ေရးရံုနဲ႔ ကဗ်ာမျဖစ္ေတာ့
ကိုယ္လည္း ဒါကို မဆက္တတ္ဘူး

ခက္ခက္ခဲခဲႀကိဳးစားၾကည့္ေတာ့
သတိရတယ္ေပါ့။ ။

ရင္မင္းသစ္
ဒီဇင္ဘာလ၊ ၄ရက္၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္

ဆက္ဖတ္ရန္...

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းအက်ိဳးအပဲ့မ်ား၊ ထမင္းတစ္လုပ္ႏွင့္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ

ဘဝဆိုတာ…
ကိုယ္သာတဲ့အခ်ိန္
ဒံုးပ်ံတစ္စင္းလို ေကာင္းကင္ကို ထိုးခြဲတက္ေတာ့မလိုနဲ႔
ကိုယ္လဲက်တဲ့အခ်ိန္...
သူတကာဖိနပ္ေအာက္မွာ
ဒါေတြလည္း ကၽြန္ေတာ္ သိခဲ့ရၿပီ အေမ…
 
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းအက်ိဳးအပဲ့မ်ား၊ ထမင္းတစ္လုပ္ႏွင့္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ

“ကမၻာႀကီးတစ္ခုလံုးကို ေဟာဒီ့ပုခံုးနဲ႔ ထမ္းထားရတယ္”
ကၽြန္ေတာ္ အဲသလိုဂုဏ္ယူလို႔မရခဲ့ပါဘူး ေမေမ…
အဲဒါ ကဗ်ာဆရာေတြ ေျပာေလ့ရွိတာပါ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကဗ်ာဆရာဘဝကို
အျမင့္ဆံုးဆုတံဆိပ္ေတြထက္ ပိုရင္ခုန္ခဲ့တာပါ။
ဒါေပမဲ့ ေမေမရယ္…
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္က
အေမထမင္းငတ္မွာထက္ကိုေတာ့ ပိုၿပီး ရင္မခုန္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး၊
အသက္ရွဴၿပီး ျပန္ထုတ္လိုက္သလို
ကဗ်ာဆရာဘဝဟာ…
ကၽြန္ေတာ့္ခႏာကိုယ္က ထြက္ခြာသြားခဲ့ပါၿပီ။


လေရာင္နဲ႔ထုဆစ္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြကိုစြန္႔ၿပီး
ကၽြန္ေတာ္ဟာ အမဲလိုက္ဖို႔ ျပင္ရတယ္၊
ဦးေႏွာက္ကို ရင္းခဲ့ရတယ္၊
မ်က္ရည္ကို ရင္းခဲ့ရတယ္၊
ေခၽြးနဲ႔ေသြးကို ရင္းခဲ့ရတယ္…

ဘဝဆိုတာ…
ကိုယ္သာတဲ့အခ်ိန္
ဒံုးပ်ံတစ္စင္းလို ေကာင္းကင္ကို ထိုးခြဲတက္ေတာ့မလိုနဲ႔
ကိုယ္လဲက်တဲ့အခ်ိန္...
သူတကာဖိနပ္ေအာက္မွာ
ဒါေတြလည္း ကၽြန္ေတာ္ သိခဲ့ရၿပီ အေမ…

ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ခဲ့တယ္
လူေျမေခြးေတြ၊ လူသမင္ေလးေတြ
ဒီလိုပါပဲ အေမရယ္၊
ေျမာက္ကိုရီးယားနဲ႔ အေမရိကားလို
ဘယ္သူေဆာ္မလဲ ေစာင့္ေနရတာပါပဲ…

ကၽြန္ေတာ္ အခုအရက္ေသာက္တတ္ေနၿပီ အေမ၊
ညဖက္အိပ္မေပ်ာ္ရင္
ေဆးလိပ္ကေလးလည္း ဖြာတတ္ေနၿပီ
ကၽြန္ေတာ္ေျပာရင္
အေမက ဆင္ေျခေပးတယ္ထင္ဦးမယ္
မက်က္ႏိုင္တဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို ေဆးထည့္ရင္း
ေနာက္တစ္ေန႔အတြက္ အားေမြးေနရတာပါ အေမရယ္…

အေမနဲ႔ခြဲၿပီး ခရီးရွည္ေတြထြက္ခဲ့တယ္
ျပန္လာေတာ့လည္း
အေမ့အတြက္ပါလာတဲ့ လက္ေဆာင္ဆိုလို႔
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းအက်ိဳးအပဲ့ေတြေအာက္က
အနာေဖးအထပ္ထပ္ပဲရွိရဲ႕၊
မငိုပါနဲ႔ အေမရယ္…
သံမဏိစက္ရံုက မီးရဲရဲေတြထက္ပူပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ရြက္လႊင့္ဦးမယ္
အေမ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ရြက္လႊင့္ဦးမယ္… အေမ
ေကာင္းကင္နဲ႔ ေျမႀကီးၾကား
ထမင္တစ္လုပ္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ရြက္လႊင့္ဦးမယ္။

ရင္မင္းသစ္
ဇြန္လ၊ ၁၁ ရက္၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္။

ဆက္ဖတ္ရန္...

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.