လတစ္စင္းကို ရူးသြပ္သလို
ကိုယ့္မွာတစ္ပြင့္ထဲကို တစိမ့္စိမ့္၊

ဒါဟာ စမ္းသပ္ခန္းမဟုတ္ဘူး
တစ္ေန႔တစ္ေန႔
ေဒါင္းေတာက္ေအာင္ လြမ္းေနတာ…

“အခ်စ္”
တစ္ဖက္သက္၊ ႏွစ္ဖက္သက္ရႈပ္ခတ္လို႔
အဲဒီ့ႂကြက္သိုက္ထဲ တစ္လိမ့္လိမ့္ျပဳတ္က်
ဒါကို
ဒီေကာင္က ရင္ဘတ္ႀကီးထိုးထိုးျပေသး၊

သူကလည္း သူ႔အဘိဓမၼာနဲ႔သူ
“အခ်စ္ဆိုတာ…
နင္ဆိုတဲ့ေကာင္မေလးကို ပိုင္ဆိုင္ရျခင္း” တဲ့။


ရင္မင္းသစ္
၂၀၀၅ ခုႏွစ္

ဒီကဗ်ာက အေမမ်ားေန႕အတြက္ေပါ့၊ အေမမ်ားေန႔ကို ေနာက္ဆံုးမွ က်င္းပျဖစ္တယ္… အေမရယ္… သား အခုခ်ိန္ထိ မိုက္ေကာင္းတုန္း…

ေႁမြတစ္ေကာင္ရဲ႕ ဝန္ခံခ်က္

ကိုယ့္တြင္း ကိုယ္တူးမိ

စနစ္တက်၊ လွပသပ္ရပ၊္

ျပံဳးျပ၊ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္

လက္ထဲ ဗံုးထည့္သြားတဲ့ေလာကရယ္

ဒီေကာင္၊

ေတာထဲမွာ မ်က္စိလည္ေနေပါ့၊

ကိုယ့္မွာ ေထာင္ထြက္တစ္ေယာက္လို

ဘယ္အရပ္မွ အပင္ေပါက္လို႔မရ

ငါေနတဲ့ကမၻာက က်ဥ္းက်ဥ္းလာ၊

ငါေနတဲ့ၿမိဳ႕က က်ဥ္းက်ဥ္းလာ၊

ငါေနတဲ့အခန္းက က်ဥ္းက်ဥ္းလာ၊

တစ္ကိုယ္စာတြင္းကေလးထဲ အသက္ရွဴၾကပ္လွခ်ည့္။

ကဲ! ထားပါ၊ လူေတြကို ေလွ်ာ္လိုက္စို႔ရဲ႕၊

ဒါေပမဲ့ အေမရယ္…

အေမ့မ်က္ဝန္းထဲမွာ

သားက ဘာလို႔ေႁမြတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနရတာလဲ

တကယ္တမ္း၊ သားေႁမြဆိုးတစ္ေကာင္ဆိုရင္

ကိုယ့္အစြယ္ကိုယ္ရိုက္ခ်ိဳး၊ ယုန္တစ္ေကာင္လိုျဖဴစင္ျပမွာေပါ့

အခုေတာ့…။ ။

ရင္မင္းသစ္

၂၀၀၅ ခုႏွစ္

မ်ိဳသိပ္ထားတာထက္
ဆိုးတယ္၊
အံထြက္လာမွာစိုးလို႔
ငံုထားခဲ့ရ
“ဘ၀” ဆိုတာ ……
အခ်စ္ရဲ႕ လက္ပါးေစလားကြယ္။
အခ်စ္သီဆိုရာသီခ်င္း
ခ်စ္သူ႔ရင္တြင္းသို႔
သက္ဆင္းခို၀င္ႏိုင္ေစရန္
အသံမဲ့ဂီတတစ္ခု
ျပဳလုပ္ဖန္ဆင္းေပးေတာ္မူပါ
ဘုရားသခင္ …………..။

မ်ိဳးသီဟ
၂၀၀၇ ခုႏွစ္

သံေယာဇာဥ္ဆိုတာ… ေနာက္ေက်ာကျဖတ္လို႔ရသလား?

ငါ့ဆီမွာ ဘရူးတပ္စ္ေတြအမ်ားႀကီးကြဲ႔!

ဝါသနာပါရင္ အလကဇႏၵါးထက္ေတာင္ ဂုဏ္ယူႏိုင္ရဲ႕၊

ငါ့ကိုယ္ထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ေတြ အၿမဲစီးတယ္၊

ငါဆိုတာ…

ကိုယ့္အဆိပ္ကိုယ္ျပန္မိတဲ့ ေႁမြတစ္ေကာင္ေပါ့၊

တစ္ဘဝလံုး ကိုယ့္လွ်ာကိုယ္ျပန္ခဲထားတာ

၂၄ ႏွစ္ထဲ ေျခတစ္လွမ္းဝင္ခဲ့ၿပီ၊

ေလာကဓံဆိုတဲ့လမ္းဟာ…

ဖုန္တေထာင္းေထာင္း၊ က်င္းခ်ိဳင့္ခပ္မ်ားမ်ားရယ္

ဒါေတာင္၊ ငါ့ဖိနပ္ေတြကို ဘရူးတပ္စ္ေတြက ခိုးဝွက္ၾကေသးရဲ႕၊

ပိတ္ကားအခ်မွာ ငါဒီလိုဆုေတာင္းတယ္

ေနာက္တစ္ဇာတ္မွာ ဘရူးတပ္စ္ ငါမျဖစ္လိုဘူးရယ္လို႔။

ရင္မင္းသစ္

၂၀၀၅ ခုႏွစ္