ယခုကၽြန္ေတာ္တို႔ M Y Artists မွာ ဝတၳဳတို/ရွည္ အမ်ိဳးအစားတစ္ပုဒ္ တင္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ အနည္းငယ္ရွင္းျပပါရေစ… ဝတၳဳတို/ရွည္ဟု သံုးရျခင္းမွာ ယခုဝတၳဳအမ်ိဳးအစားသည္ ဝတၳဳတိုလည္းမက ဝတၳဳလတ္ လာက္လဲမရွည္ေသာ ၾကားဆိုဒ္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ အခုလို ခံစားေပးတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ M Y Artists မွ အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ရွိ ပါသည္။

ေန၏အေရာင္သည္ အျဖဴေရာင္ျဖစ္သလား (သို႕မဟုတ္) အ၀ါေရာင္ ႐ွိသလား ॥၊ လိေမၼာ္ေရာင္လား ..၊ ဒါမွမဟုတ္ .. အနီေရာင္မ်ား လား .. ။

ထိုေမးခြန္းႏွင့္ပတ္သက္၍ အေျဖေပါင္းမ်ားစြာ လက္ခံရ႐ွိႏိုင္ပါသည္။

ပံုစံတူ ေဆးေရာင္ျခယ္ စာအုပ္ေလးမ်ား ကိုယ္စီႏွင့္ ေဆာ့ကစား ေနသည့္ ကေလးငယ္ေလးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ ႀကံဳခဲ့ဖူးသည္ ॥။ တစ္ေယာက္ေသာ ကေလးငယ္က စာအုပ္အတြင္းမွ ေနလံုးႀကီး၏ေနရာ၌ အစိမ္းေရာင္ကို အားတက္သေရာႏွင့္ ျခယ္သ .. သလို ၊ က်န္ကေလးငယ္ ကေတာ့ ထိုေနရာ၌ စိုလက္ေသာ အျပာေရာင္အား ျခယ္သေလသည္ ။

ကေလးငယ္တစ္ေယာက္၏ အာ႐ံုမ်ားအတြင္း၌ ေနသည္ အစိမ္း ေရာင္အျဖစ္ ႐ွိေနႏိုင္သည္လား ॥၊ ႐ွိေကာင္း႐ွိႏိုင္ပါသည္ ။ အျပာေရာင္ အျဖစ္ႏွင့္ေရာ ..၊ ထိုသို႕လည္း ႐ွိႏိုင္သည္ပဲ ..။

ထိုအခ်ိန္က ကြၽန္ေတာ့္ေ႐ွ႕မွ ျမင္ကြင္းအား ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္စာ အျဖစ္ ခ်ံဳ႕၍ ॥ အယူအဆ .. ဟု ေခါင္းစဥ္ေပးၾကည့္မိသည္ ။

လူ႕ပတ္၀န္းက်င္၊ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ လူအခ်င္းခ်င္း၏ ၾကား၌ ကြဲလြဲ ေနေသာ ယူဆခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ ႐ွိ၏ ။ အမွန္၊ အမွား ဟူေသာ အရာကို မည္ သည့္အေပၚတြင္ အေျခခံ၍မ်ား သတ္မွတ္ၾကပါသည္လဲ ॥ သတ္မွတ္ရပါ သည္လဲ ။

တိက်ေသခ်ာေသာ အေျဖအား ကြၽန္ေတာ္ ရလိုပါသည္ ။

အမည္နာမ သတ္မွတ္ေပးရမည္ ဆိုလွ်င္ တစ္ေယာက္၏အမည္မွာ (Y) ျဖစ္၍ ၊ အျခားတစ္ေယာက္၏ အမည္မွာ (Z) ျဖစ္သည္ ။

“လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ထဲကို အဆံုးထိေအာင္ မ၀င္ႏိုင္ဘဲနဲ႕ ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ ॥ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေတြ ခဏတာေပးၿပီး ႐ွင္သန္ခိုင္းတာ ဟာ အဲဒီလူကို ပိုၿပီးထိခိုက္နစ္နာေအာင္ လုပ္တာပဲ”

သူကေတာ့ (Z) ။

“လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ တစ္သက္လံုး အထီးက်န္ ေနရတာ ထက္စာရင္၊ ဘာကိုမွ မရလိုက္တာထက္စာရင္ ॥ ခဏေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရလိုက္တာဟာလည္း သူ႕ဘ၀အတြက္ အဓိပၸာယ္တစ္ခု ၊ တန္ဖိုးတစ္ခုပဲ ။ ငါ ..ရခဲ့ဖူးတယ္ ဆိုတဲ့ အသိက သူ႕ရဲ႕စိတ္ေတြအတြက္ အက်ိဳးတစ္ခုေတာင္ ျဖစ္ေစႏိုင္တယ္”
ျငင္းခံုသည့္အသြင္ မေဆာင္ေသာ္လည္း (Y) က သူ႕အျမင္အား ထိုသို႕ ေရ႐ြတ္သည္။

ၿပီးေနာက္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ကြၽန္ေတာ့္အား ၿပိဳင္တူပင္ လွမ္းၾကည့္ၾကသည္။ ကြၽန္ေတာ္သိသည္ ။ အားၿပိဳင္ေနေသာ အယူအဆႏွစ္ခုအတြက္ စစ္ကူ ေခၚေနၾကျခင္းပင္ ျဖစ္သည္ ။

စကားတစ္ခြန္းမွ မဆိုၾကေသာ္လည္း ႏွစ္ေယာက္စလံုး၏ မ်က္လံုးမ်ား က ॥ မင္းအျမင္ကေရာ ..ဟု ေမးျမန္းေနၾကသည္ ။

တကယ္လို႕မ်ား သည့္ထက္ အခ်ိန္ေပါင္းမ်ားစြာေစာ၍ သူတို႕ႏွစ္ ေယာက္၏ အယူအဆအား ၾကားခဲ့ရမည္ဆိုလွ်င္

ယခုလိုအခ်ိန္၌ တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္စြာျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္ ေတြးေကာင္းေတြးေနမိေပမည္။ သည့္ အတြက္ လည္း အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေပးရမည္ထင္သည္။ ေသခ်ာေလာက္ ပါသည္။
ယခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ မေတြးေတာ့ ..။ ထိုအယူအဆ ႏွစ္ခုႏွင့္ ပတ္သက္၍ တစ္ခ်ိန္က ေသခ်ာေလးနက္စြာ စဥ္းစားခဲ့ဖူးၿပီးၿပီ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႕အတြက္လည္း ကြၽန္ေတာ့္မွာ ေျပာစရာစကား ႐ွိမေနပါ။
လူတိုင္း လြတ္လပ္စြာ ယူဆခြင့္႐ွိၾကပါသည္။

လူတိုင္းလူတိုင္း သူတို႕၏ အယူအဆမ်ားအေပၚ၌ ရပ္တည္ၾကသည္ လား ဆိုသည္ကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ မသိပါ။ ( လူတစ္ခ်ိဳ႕မွာ လူၾကားေကာင္း ေအာင္ ဆိုေသာ သူတို႕၏ အယူအဆက သက္သက္၊ သူတို႕၏ ရပ္တည္မႈက သက္သက္ ျဖစ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ) သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ သူတို႕ ၏ အယူအဆမ်ားအေပၚ၌ ေခါင္းမာစြာႏွင့္ ရပ္တည္ၾကသူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။

(Y) ၌ ခ်စ္စရာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္႐ွိသလို (Z) ၌လည္း ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္႐ွိသည္။ ကြာျခားမႈ တစ္ခုမွာ ေတာ့ (Y) က သူ၏ ခ်စ္စရာေကာင္မေလးႏွင့္ စိတ္တူကိုယ္တူ ခ်စ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္၍ (Z) ကေတာ့ ယခုအခ်ိန္ထိ သူ၏ေကာင္မေလးအား ဘာစကားမွ မဆိုရေသးျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

မဆိုရေသးျခင္း ဆိုသည္ထက္ မဆိုျခင္းဟု ဆိုက ပိုမွန္မည္ ထင္သည္။ သူ၏ေကာင္မေလးသည္ သူ႕အေပၚ၌ အေတာ္ေလးကို သံေယာဇဥ္႐ွိမွန္း ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း သိသည္။ ကြၽန္ေတာ့္အား (Z) ေျပာဖူးေသာ စကား တစ္ခြန္း႐ွိသည္။

“ငါ ॥ သူ႕ကို ခ်စ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူက ငါ့အိမ္ေထာင္ဖက္ ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူး၊ အဲဒါ ေသခ်ာတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ခဏတာ အတြက္နဲ႕ေတာ့ ငါ .. သူ႕ကို ဘယ္လိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ိဳးမွ မေပးဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္”

(Z) က ထိုမွ်ေလာက္သာ ေျပာ၍ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ထိုမွ်ေလာက္ သာ နားေထာင္ခဲ့သည္။

(Z) သည္ တစ္ခ်ိန္၌ သူ၏ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ား႐ွိရာ ႏိုင္ငံျခား၌ အၿပီး တိုင္ သြားေရာက္ေနထိုင္မည့္သူ ျဖစ္သည္။ သူ၏ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ထိုအရာ ႏွင့္လည္း မည္သို႕မွ သက္ဆိုင္မႈမ႐ွိႏိုင္ပါ။ ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူး ဟူေသာ စကားလံုး သည္ သူ၏အေတြးတစ္ခုႏွင့္သာ သက္ဆိုင္ပါသည္ ဟုေတာ့ (Z) က ၀န္ခံ ေျပာဆိုခဲ့သည္။

(Y) ႏွင့္ (Z) တို႕၏ၾကား၌ အယူအဆ ကြဲလြဲမႈမွာ မ်ားစြာပင္ ႐ွိတတ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္၏ အယူအဆမ်ားအား မည္သူ႕ဘက္မွ မလိုက္ဘဲ နားေထာင္သူသက္သက္သာ ျဖစ္သည္။ နားေထာင္ ရင္းက တစ္ခါတစ္ရံေတြမွာ ေတြးသည္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ့ ရီသည္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္စလံုး ကြၽန္ေတာ့္အား တစ္ၿပိဳင္တည္း မွတ္ခ်က္ခ်ထားမႈ တစ္ခု ေတာ့႐ွိ၏။ ॥ ကြၽန္ေတာ္သည္ အေတာ္ နားလည္ရခက္သူ .. ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ထိုစကားအတြက္ ထိုအခ်ိန္က ကြၽန္ေတာ္ ရီေနခဲ့လိုက္ပါသည္။

ယခုေနာက္ပိုင္းေတြ၌ အမွန္အမွား ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ကြၽန္ေတာ္ သိပ္မလုပ္ခ်င္ေတာ့။

၁၈-၁၉ အ႐ြယ္တုန္းကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သည္ သိေၾကာင္း ၊ တတ္ေၾကာင္း ေျပာခ်င္၊ ျပခ်င္ လြန္းခဲ့သူပင္။ လူေတြကို ေ၀့ၾကည့္၍ ၿပံဳးရေသာ အၿပံဳးကိုလည္း ႏွစ္ၿခိဳက္ခဲ့သူပင္။ ယခုအခ်ိန္၌ေတာ့ အရာအားလံုးသည္ ဘာဆိုဘာမွ မဟုတ္ေတာ့။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ယခုလို အခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ ကြၽန္ေတာ္ မသိေသးေသာ အရာမ်ားႏွင့္ႀကံဳလွ်င္ ကြၽန္ေတာ္ေတြးမည္။ သိၿပီးသား အရာ မ်ားဆိုလွ်င္ ကြၽန္ေတာ္ရီမည္။ သည္မွ်ေလာက္ႏွင့္ပင္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အဆင္ေျပပါသည္။


တစ္ရက္မွာေတာ့ (Y) က ॥ (Z) ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္အား ေျပာစရာ႐ွိ သည္ဟုဆိုကာ ခ်ိန္းဆိုခဲ့သည္။

“ငါ့ေကာင္မေလးကို ငါ ျဖတ္ေတာ့မယ္”

ထိုင္ခံုကိုဆြဲ၍ ထိုင္႐ံု႐ွိေသးသည္၊ ႐ုတ္တရက္ဆိုလာေသာ (႔) စကားေၾကာင့္ ဖ်တ္ခနဲ သူ႕ကို ေမာ့ၾကည့္ျဖစ္သည္။

တစ္ကယ္ေတာ့ သူ႕ကို ကြၽန္ေတာ္ၾကည့္႐ံုသာ ၾကည့္လိုက္ျခင္းျဖစ္ သည္။ ကြၽန္ေတာ့္အၾကည့္မ်ား အတြင္း၌ ေမးခြန္းမ်ား ႐ွိမေနပါ။

(Z) ကလည္း ကြၽန္ေတာ့္လိုပင္ (႔) အား တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္သည္။
ၿပီးေနာက္ (Y) ေျပာလာမည္မ်ားကို နားေထာင္ရန္အတြက္ ေအးေဆး ၿငိမ္သက္ စြာပင္ ႐ွိေနသည္။

“သူ႕ကို ငါ ॥ ခ်စ္ပါတယ္”

သူ ထပ္ေျပာစရာ မလိုေလာက္ေအာင္ပင္ ကြၽန္ေတာ္ေရာ ॥ (Z) ပါ သိေနသည္ပဲ။

“သူက ငါ လိုခ်င္တဲ့ အိမ္ေထာင္ဖက္မ်ိဳး မဟုတ္ဘူး”

(Y) ၏ စကားအဆံုးတြင္ (Z) ၏ ႏႈတ္ခမ္းမ်ား မဆိုသေလာက္ေလး တြန္႕ေကြးသြား၏။

(Z) ၿပံဳးလိုက္သည္လား ॥

(Y) ထပ္ေျပာလာမည့္ စကားမ်ားအတြင္းမွ တစ္ခါတည္းပင္ (Z) ကိုပါ ကြၽန္ေတာ္ ျမင္ရႏိုင္မည္ထင္သည္။

“ငါ့ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ဖက္ဟာ အဓိကက ငါ့ကိုနားလည္ႏိုင္ရမယ္၊ အဲဒီ နားလည္မႈဆိုတဲ့အထဲမွာ နက္နဲမႈေတြပါတယ္။ သူက ငါ့ရဲ႕စိတ္ကို ဖတ္ႏိုင္ရ မယ္၊ သူ ॥ ငါ့ကို သိရမယ္ ....”

ထိုေနရာ၌ ခဏနားလိုက္ၿပီးေနာက္ (Y) က ဟက္ ॥ခနဲ တစ္ခ်က္ ရယ္သည္။ ၿပီးေနာက္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ျပန္တည္သြားခဲ့သည္။

“မိသားစု ဘ၀တစ္ခုကို ဖန္တီးထားေပမယ့္ အထီးက်န္ေနတဲ့ သူေတြ၊ ငါ တစ္ေယာက္တည္း ॥ လို႕ ခံစားေနရသူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ အဲဒါဟာ သူတို႕ကို မခ်စ္တဲ့ အိမ္ေထာင္ဖက္မ်ိဳးကို ရထားလို႕လည္း မဟုတ္ဘူး ။ သူတို႕ ေျပာသမွ် လိုက္ေလ်ာေနေပမယ့္၊ သူတို႕အတြက္ ႐ွိေနေပမယ့္၊ သူတို႕ကို မသိတဲ့ မိန္းမမ်ိဳးကို ရထားလို႕ပဲ .. ”

သည္တစ္ခါ စိတ္ထဲမွ ၿပံဳးလိုက္မိသူက ကြၽန္ေတာ္ပင္။

ကြၽန္ေတာ္ျမင္ေနရသည္က ॥ (Y) ..၊ (Y) ၿပီးေတာ့ (Z) ..၊ (Z) ၿပီးေတာ့ ..... ကြၽန္ေတာ္ ။

“ငါ့ကို ဘယ္လိုပဲ ေ၀ဖန္၊ ေ၀ဖန္ ငါ ၀န္ခံတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါနဲ႕ စိတ္ခ်င္းနီးေနမယ့္ မိန္းမမ်ိဳးကိုပဲ ငါလိုခ်င္တာ ॥ ”

(Y) က သူ႕ကိုယ္သူ ဖြင့္ဟျပျခင္းအား ထိုေနရာ၌ပင္ အဆံုးသတ္ သည္။

သူ၏ ေကာင္မေလးႏွင့္ ပတ္သက္၍ေတာ့ ေနာက္ဆံုးစကား တစ္ခြန္း သာ ေျပာသြားခဲ့သည္။

“မၾကာခင္မွာ သူ႕မိဘေတြရဲ႕ အစီအမံနဲ႕ သူ ॥ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေလွ်ာက္ရမယ့္ လမ္းက ႐ွိေနၿပီးသားပါ .. ”

လူတစ္ေယာက္၏ ခံစားခ်က္အား မိမိသေဘာအတိုင္း စီမံ၍ ရႏိုင္ပါ သလား ॥

ကြၽန္ေတာ့္မွာ ေျပာစရာစကား မ႐ွိေသာေၾကာင့္ ထိုေန႕က (Y) အား စကားတစ္ခြန္းမွ မဆိုျဖစ္ခဲ့။

ကြၽန္ေတာ့္လိုပင္ တေလွ်ာက္လံုးၿငိမ္ေနေသာ (Z) က အျပန္လမ္း တြင္ေတာ့ စကားတစ္ခြန္းကို ခပ္ေအးေအးဆိုခဲ့သည္။

“ဆႏၵအေလ်ာက္ ေ႐ွ႕ဆက္ေလွ်ာက္တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ရပ္လိုက္တာ ပဲျဖစ္ ျဖစ္၊ အစကတည္းက ॥ကို မေလွ်ာက္ခဲ့တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ .. ဘယ္လို ပဲျဖစ္ေန ပေစ ..၊ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္အတြက္ အဓိက ..က ျပတ္သားဖို႔ပါ .. ”

(Z) ၏ စကားသည္ (Y) အတြက္လား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေျပာျခင္းလား၊ သူ႕ဟာသူ ေျပာျခင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္ ။

ထို႕အတူ ॥

အားလံုးအတြက္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္ ။

ကြၽန္ေတာ္တို႕ ၃ - ေယာက္ ေတြ႕ျဖစ္ၿပီး တစ္ပတ္ျပည့္ေျမာက္ေသာ ေန႕ ॥၊

ထိုေန႕က (Y) ၏ ေကာင္မေလးႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ဆံုခဲ့ရသည္။

“မလာႏိုင္ဘဲနဲ႕မ်ား ဘာေၾကာင့္ ကြၽန္မကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေပးခဲ့ရ တာလဲ၊ ကြၽန္မကို အရမ္းခ်စ္ျပခဲ့ရတာလဲ၊ ခဏပဲ ॥ရမယ္ဆိုရင္ ဘာကိုမွ ကြၽန္မ .. မလိုခ်င္ဘူး ၊ ကြၽန္မ .. မေက်နပ္ဘူး ”

မေက်နပ္ဘူးဟု ဆိုရင္းက သူမ ငိုပါသည္။

ေယာက္်ားေတြဟာ ဒီလိုပဲလား ॥ ဟုလည္း ဆိုသည္။

ေယာက္်ားေတြဟူေသာ စကားႏွင့္ေတာ့ မဆိုင္ေလာက္ပါ။ လူ တစ္ဦး တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ၏ အယူအဆ (သို႕မဟုတ္) စိတ္တစ္ခုႏွင့္သာ ဆိုင္ပါလိမ့္ မည္။

သို႕ေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ္ မေျပာျဖစ္ခဲ့။

သူမသည္လည္း သူမ၏ လြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ သူမ ॥ လြတ္လပ္စြာ ေပါက္ကြဲခြင့္ ႐ွိပါသည္။

ထိုေန႕က (Y) ၏ ေကာင္မေလးႏွင့္ လမ္းခြဲလာခဲ့ၿပီးေနာက္ ပုဂၢလိက ေဆ႐ံုတစ္ခုသို႕ ကြၽန္ေတာ္သြားျဖစ္ခဲ့သည္။ ေဆး႐ံုတက္ေနရေသာ (Z) ၏ ေကာင္မေလးအား သတင္းေမးရန္အတြက္ ျဖစ္သည္။

(Z) ၏ ေကာင္မေလး ကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္ သည္။

သူမကို ျမင္ရေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အားယူ၍ ၿပံဳးခ်င္စိတ္ပင္မ႐ွိ ॥၊

“သူ ॥ ငါ့ကို နားမလည္ဘူး ၊ ငါလိုခ်င္တာ .. သူမသြားေသးခင္ အခ်ိန္ခဏေလး ေလာက္တင္ပါ .. ငါ့အတြက္ တစ္ကယ္ကို ခဏေလးပဲ ျဖစ္ရင္ ရပါတယ္ .. ”

သူမက ထိုမွ်ေလာက္သာ ဆိုသည္။

ကြၽန္ေတာ္ကေရာ ॥

ဘာစကားမ်ား ဆိုရမည္လဲ၊


ဘာစကားမွ ဆိုခ်င္စိတ္မ႐ွိပါ။


သူမသည္လည္း ေနာက္ထပ္စကားမ်ား ထပ္မဆိုေတာ့ ။



အခန္းသည္ ပို၍ တိတ္ဆိတ္သြားခဲ့၏။

ေဆး႐ံုသည္ ေဆး႐ံုတစ္ခုႏွင့္ ပို၍တူလာခဲ့သည္။


ေဆး႐ံု၏ အနံ႕အသက္တစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ အတူ စိတ္တို႕လည္း မြန္းက်ပ္ လာသလို ခံစားရ၏။


ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သူမအား ႏႈတ္ဆက္၍ ကြၽန္ေတာ္ျပန္လာခဲ့သည္။


အျပင္ေရာက္မွပင္ ေလကို တ၀ႀကီး ႐ႈသြင္းျဖစ္သည္။
.....

ကြၽန္ေတာ့္အာ႐ံုမ်ား အတြင္း၌ ျမင္ေနမိသည္က ॥ (Y) ႏွင့္ (Z)

ၿ ပီးေတာ့ ॥

အယူအဆမ်ား ॥

ထို႕ေနာက္ ॥

အမွန္ ႏွင့္ အမွား ॥

...... ............ ..........

........ အမွန္ .......... ...... ႏွင့္ ...

.........................

....... ........... အမွား ........။

.................................................. .......................................

.....................................................................


ကြၽန္ေတာ္တို႕ အားလံုးမွာ ကိုယ့္ အယူအဆႏွင့္ ကိုယ္ .. လူပီသ ၾကသူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္ ....................... ။